همه چيز از همه جا

افکار خوشمزه کارل مارکس

نوامبر 14, 2010 at 10:58 ب.ظ. (نوشتار, طنز)

كارل ماركس فيلسوف و اقتصاددان و جامعه شناس اعجوبه اي بود كه زندگي اش در گرسنگي و فقر گذشت. طوري كه سه فرزندش را به همين علت از دست داد. با وجود اين مي خواست پرولتارياي جهان را از فقر و گرسنگي نجات دهد. نقل است كه فرزند ماركس به وي مي گفت: بابا! ما را هم جزو پرولتاريا حساب كن.

ماركس راه رهايي پرولتاريا را از فقر و نداري و سرمايه داري در قيام مي دانست و اين جمله وي بسيار مشهور است: «پرولتاريا قيام كنيد. به جز زنجيرهايي كه بدست داريد چيزي از دست نمي دهيد.»

تحت تأثير اين حرفها بود كه انقلاب كمونيستي پاريس در سال 1871 رخ داد و پرولتاريا درب و داغان شد و ماركس با تأثر گفت: پرولتاريا! خدا را شكر چيزي نداشتيد كه از دست بدهيد، به جز زنجيرهايتان كه آن هم به درد بورژواها نمي خورد!

انقلاب كمونيستي پيروزمند در سال 1917 در روسيه رخ داد، اما وقتي ديدند كه زنجيرها همچنان بر دستهاي پرولتارياست، لنين با اشاره به عبارت ماركس گفت: چرا پرولتاريا زنجيرهايش را از دست بدهد، آنها را براي اسارت بورژواها لازم دارد.

بعد استالين قصد صنعتي كردن كشور را كرد و گفت: اگر از زنجيرهاي دست هر كارگري دو حلقه كم شود، چقدر آهن براي ساختن جامعه نو به دست مي آيد.

خروشچف كه راه رويزيونيست و مذاكره با غرب را رفت گفت: پرولتاريا زنجير نمي خواهد، النگو لازم دارد.

گورباچف در شرايط ديگري گفت: پرولتاريا را بايد با نخ نايلون بست، كه هم ديده نمي شود و هم محكم است.

گورباچف در جلسه ديگري در دفاع از نظر خود در كميته مركزي حزب كمونيست شوروي گفت: «نخ نايلون سبك هم است».

يلتسين كه از علاقه سركوب شده پرولتاريا به مالكيت خبر داشت در يك سخنراني پرشور فرياد كرد: پرولتاريا زنجيرهايش را از دست نمي دهد، آدم چيزي داشته باشد، بهتر است تا نداشته باشد.

اما فقط روسها و ماركسيست ها نبودند كه از حرف ماركس متأثر بودند، بكله دشمنان هم به نوعي ديگر تحت تأثير بودند، چنانكه يك افسر تزاري در سال 1915 در جريان متفرق كردن يك تظاهرات كارگري فرياد زد: پرولتاريا متفرق شويد، مگر شما به جز زنجيرهايي كه به دست داريد، چيزي هم به پا داريد.

همچنين بعدها، طي پنجاه سالي كه از انقلاب اكتبر روسيه گذشت، ماركسيسم بقدري جهاني و همه گير شد كه به آفريقا رسيد. جنگلهاي «تانزانيا» و «كامرون» را طي كرد و رئيس قبيله آدمخورهاي «ناچوموجا» با حرفهاي ماركس آشنا شد و متأثر از آن گفت: زنجير دستهاي پرولتاريا را بايد با سنگ شكست، با زنجير كه نمي شود آدم خورد.

به رئيس قبيله «ناچوموجا» گفته شد كه در كشورهاي ديگر هم گاهي آدم را مي كشند، اما نه براي گوشت شان، بلكه براي افكارشان.

رئيس قبيله «ناچوموجا» گفت: بايد افكارشان خيلي خوشمزه باشد.

به زحمت به رئيس قبيله فهمانده شد آدمهايي را كه مي كشند براي خوردن افكارشان نيست. اما باور نكرد. با تعجب نگاه مي كرد. بدگمان شده بود. ساكت بود. تا بالاخره با ناراحتي گفت: شما ما را وحشي مي دانيد، اما بگوئيد آدم را براي گوشتش بكشند بهتر است، يا براي افكارش؟!

منبع:

این مطلب طنز برگرفته از کتاب «مو لای درز فلسفه» اثر اردلان عطارپور میباشد.

پیوند پایدار ۱ دیدگاه

و اینک آئین اختاپوس پرستی

ژوئیه 8, 2010 at 7:15 ق.ظ. (نوشتار, ديني, طنز)

دیگه معجزه از این بالاتر که بتونی از قبل پیش بینی کنی که چه اتفاقی در آینده ممکنه بیفته. این همه مسلمونا دارن خودشونو جر میدن که به همه بقبولونن که قرآن شون پیش بینی برجهای دوقلو رو کرده. این کارو کردن که حقانیت قرآن رو نشون بدن. ولی چطور نمیتونن ببینن که این اختاپوس به این خوبی میتونه پیش بینی کنه؟!!! مگر اینکه روی چشم و قلبشون پرده ای باشه که نتونن حقیقت رو ببینن!!!

باید این اختاپوس یه فیل رو بلند کنه تا بهش ایمان بیاریم. اصلن ما چرا نباید با دیدن این معجزه اش بهش ایمان بیاریم. این اختاپوس حیونکی که زبون نداره که بخواد با خزعبلات و توهماتش به ما چیزی رو القاء کنه، یا یه کتاب شر و بر بنویسه و بگه کسی مثل این رو نمیتونه بنویسه. اصلن این حیونکی هنوز طرفدارای بی مخ نداره که بخوان با چماق و آلتشون به بقیه تجاوز کنن. دقت کنید که این خودش یه مزیت برای این اختاپوس به حساب میاد.

نه واقعن میخوام ببینم این اختاپوس چیش از بقیه پیامبرا کمتره. محمد سواد نداشت ولی این همه طرفدار بی مخ داشت. تازه محمد معجزه نداشت در صورتی که اختاپوس داره. موسی رو کسی بهش اوایل توجه نمیکرد، در صورتی که این اختاپوس همین اولش چندین هزار میلیون نفر بهش توجه کردن. عیسی رو عده قلیلی دوستش داشتن، ولی اختاپوس رو از همین اولش همون چندین هزار میلیون نفر دوستش دارن.

اصلن میتونه ادعای خدائی کنه، هر چی باشه از خدای الله که هم قهار هستش و هم جبار که بهتره. یا از خدای یهوه که بخاطر یه عده قلیلی یه عده کثیری رو نابود میکنه. حداقلش اینه که ادعا نکرده که دنیا رو تو شش روز آفریده یا زنها رو کشتزار مردها آفریده، یا بگه بعد از کلی عذاب تو این دنیا یه دنیا دیگه هم هست که بعد از مرگ میفرستمتون جهنم تا بازم عذابتون کنم. خدائیش کدوم خدا اسمش به این قشنگی میشه «اختاپوس»، واقعن اسمش قشنگ نیست؟!!!

من از همینک به آئین اختاپوس پرستی رو میارم و از این پس این خدای پیشگو و راستگو و محبوب رو میپرستم. حتی اگه بازی بعدی رواشتباه پیش بینی کنه، چون من به قدرت سلاح ایمان و باور به اختاپوس مجهز شدم.

پیوند پایدار 4 دیدگاه

اگه بنزينت تموم شد در باك رو باز كن بشاش توش

آوریل 23, 2010 at 8:51 ب.ظ. (نوشتار, سياسي, طنز)

يكي از دوستان روايتي رو برامون تعريف ميكرد كه گورباچف در دوره رياست جمهوريش به ايران مياد و از بخشهايي از كشور ديدن ميكنه. در بازگشتش به شوروي ازش ميپرسن كه سفر چطور بود. گورباچف هم ميگه كه «من در اين سفر به وجود خدا ايمان آوردم» و همه متعجب كه چطور يك كمونيست به خدا ايمان آورده در ادامه ميگه كه «به هر بخشي كه سر زدم هيچ كس هيچ كاري انجام نميداد و هيچ چيز سر جاي خودش نبود. ولي مملكت هنوز پا بر جا بود و اينجا بود كه فهميدم خدا داره اين مملكت رو ميچرخونه.»

بهر شكل بقولي اگه بنزينت تموم شد در باك رو باز كن و بشاش توش، كي به كيه؟ شايد راه افتاد. ديگه از چرخ مملكت سنگين‌تر نيست كه ريدن توش و هنوز داره ميچرخه.

پیوند پایدار نوشتن دیدگاه

امروز دوازدهم فروردين 1389 سيد علي خامنه‌اي دار فاني را وداع گفت

مارس 31, 2010 at 10:13 ب.ظ. (نوشتار, طنز)

حياتي(اخبارگو): امروز دوازدهم فروردين 1389 سيد علي خامنه‌اي دار فاني را وداع گفت

والا توضيح نداره چون

حقيقتش مايه انبساط خاطر است و دروغش سبب نشاط آن

كه در هر دو صورت نكوست

پیوند پایدار نوشتن دیدگاه

علت نامگذاري سال «همت مضاعف و كار مضاعف» لو رفت

مارس 20, 2010 at 11:24 ب.ظ. (نوشتار, طنز)

امسال توسط خ.ر به نام «همت مضاعف و كار مضاعف» براي ذوب‌شدگان نامگذاري شده.

والا اينجور كه بوش مياد من فقط اينجور مي‌تونم تفسير بكنم كه منظور از «همت مضاعف» يعني تلاش و سعي دوبرابره كه احتمالن ناشي از خستگي بيش از اندازه نيروهاي ذوب شده نظام و در نتيجه خستگي مفرط ذوب‌شدگان بوده كه جناب خ.ر با اين «همت مضاعف» خواهان ريشار‍ژ نيروهاي ذوب شده و سركوب خارهاي فرو رفته در چشم نظامه. البته اگه ريشارژابل باشن.

و «كار مضاعف» نيز بدين صورت تفسير ميشه كه با توجه به همون خستگي نيروهاي ذوب شده و در پي داشتن ركود اقتصادي در چند ماه اخير و عدم توليد سانديس براي ذوب شدگان نظام، عده‌اي زيادي از نيروهاي ذوب شده ريزش كرده و در نتيجه جناب خ.ر با «كار مضاعف» يا همون اضافه كاري، خواهان جبران اين فقر نيروي سركوبگر شده. البته اگه تا انتهاي سال دوام بيارن.

بهر شكل ما كماكان در سال «استقامت و پايداري» دنبال يه بهونه مي‌گرديم كه با بچه‌ها بريزيم بيرون يه چندتائي باتوم و گاز اشك‌آور نوش جان و كنيم و در راه برگشت هم چند تا زخمي رو نجات بديم.

پیوند پایدار نوشتن دیدگاه

كنفرانس هولوكاست تهران

اکتبر 21, 2008 at 8:15 ق.ظ. (ناسيوناليستي, طنز)

» همایش بین المللی بررسی هولوکاست ؛ چشم انداز جهانی » نام کنفرانس بین المللی بود که در بيستم و بيست و يكم آذر ۱۳۸۵ در تهران برگزار شد؛ برگزاركننده این گردهمایی دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی رژيم بود. این همایش به «کنفرانس هولوکاست تهران» هم مشهور است.
علت برگزاري اين كنفرانس چه بود

(اينها فقط جزئي از مداركيست كه بدست آمده و من بدليل حجم بالا تعداد كمي از عكسها را اينجا ميگذارم)

آن فرانك در سن 4 سالگي (او چندین روز پس از مرگ خواهرش مارگوت فرانک و هفت ماه پس از دستگیریشان، در سن ۱۵ سالگی بر اثر بیماری تیفوس در اردوگاه بِرگن – بِلسِن درگذشت)به آتش كشيدن خانه هاي يهوديان – اتريشغيرنظاميان اكرايني در حال كتك زدن يك يهوديدستگيري و جمع آوري يهوديان براي انتقال به اردوگاهها

(چهره افسر سمت راست عكس بعدها باعث دستگيريش شده و به جناياتش اعتراف كرد)يهوديان دستگير شده در انتظار ورود قطار براي انتقال به اردوگاه آشويتسخط مرگ – ريل راه آهن كه منتهي ميشود به اردوگاه مرگ آشويتسنگهداري دستگيرشدگان براي جداسازي (عده اي براي كار در اردوگاهها جدا شده و تعدادي هم در انتظار مرگ اند)اتاق گاز – مايدانگ

(يهوديان دستگير شده بصورت دسته جمعي وارد اتاق شده و بوسيله انتشار گاز خفه مي شدند)اجساد پس از خفگي روي هم تلمبار شده تا براي دفن در گورهاي دسته جمعي منتقل شوند – اردوگاه ماوتهاوزناجساد كشته شدگان – اردوگاه مرگ بوخنوالت

كشتن همه اعضاي خانواده يك يهودي جلوي چشم فرزند خانواده

اسراي شوروي كه بطور دسته جمعي كشته شده اند

دفن اجساد در گورهاي دسته جمعي – اردوگاه برگن

(انسانهايي كه به هر نحوي كشته شده بودند در كوره هاي آدم سوزي سوزانده ميشدند)

كشف اردوگاهها و اجساد پس از شكست آلمان نازي – بوخنوالتبُرس هاي موي كشته شدگانحلقه هاي ازدواج كشف شده، نشان از حجم انبوه قربانيان داردانبوهي از كفشهاي قتل عام شدگان

پیوند پایدار 2 دیدگاه

آموزش زبان تركي

اکتبر 16, 2008 at 12:01 ب.ظ. (نوشتار, طنز)

آموزش زبان ترکی در 3 ثانیه
1- هرگاه حرف ب ساکن قبل از ر بیاید جای آنها عوض می شود:

مثال: کبریت <– کربیت
تبریز <– تربیز

2- حرف گ در اول کلمه ق و در سایر موقعیتها ج ادا میشود:

مثال: گازوئیل <– قازوئیل
تگرگ <– تجرج کامپیوتر <– قامپیوتیر

3- گاه حرف ه در آخر کلمه به ی و در برخی انواع گویش به صدای او تبدیل میشود:

مثال:
گوجه فرنگی <– قوجی فرنجی (یا همان گیرمیز بادمجان)
ماهی تابه <– مایتابو

4- صدای ق به صدای گ و حرف گ در اول کلمه با صدای ق ادا می شود. در برخی موارد ق حذف میشود:

مثال:
قند <– گند
گلابی <– قلابی
آقای رئیس <– آی رئیس

5- گاه حرف ی بعد از حرف با صدای کسره با صدای و تلفظ میشود:

مدیر<– مدور

6- بعد از حروفی که در کلمه با صدای کسره ادا میشوند یک ی اضافه میشود:
مثال:

مثال <– میثال
ابتدا <– ایبتیدا
چراغ <– چیراگ

3- حرف ک هیچگاه با صدای ک ادا نشده و بسته به موقعیت حرف در کلمه، موقعیت کلمه در جمله، نوع وضع عصبی گوینده، محل تولد گوینده، وضع آب و هوا و … با صدای ش خ چ ق ادا شده و گاه اصلا ادا نمی شود:

مثال: من به تک تک سوالات شما پاسخ خواهم داد <– من بی تشتچ سوالات شما پاسخ خواهم داد.
مرتیکه کثافت درست رانندگی کن <– مرتیچه چثافت درست رانندجی قن
سلام آقای دکتر <– سلام آی دتر
زبان بیسیک <– زبان بیسیخ
چکار می کنی؟ <– چخار موقونو ؟

4- معمولا افعال در حالت اول شخص به صورت دوم شخص بیان میشوند.
من با شما نبودم <– من به شما نبودی !

5- ضمیر ملکی متصل دوم شخص به صورت سوم شخص بیان میشود:

حالت خوبه ؟ <– حالش خوبی ؟

پیوند پایدار نوشتن دیدگاه

مصاحبه با دلاوران المپيك 2008 پكن

سپتامبر 17, 2008 at 9:34 ق.ظ. (طنز)

 از آنجایی که با افتتاح المپیک راه افتخارآفرینی باز شده و همین طور ورزشکاران، دلاوران و نام آوران ما مشغول افتخارآفرینی هستند و توجه رسانه های غربی را به قدری جلب کرده اند که فدرر و نادال نکرده اند و همینجور رسانه های غربی دنبال آنها موس موس می کنند که بیایند با آنها مصاحبه کنند توجه شما را به مصاحبه با این عزیزان جلب می کنم:

بانوی قایقران محترم- مقام: چهارم در گروه چهار نفره

خبرنگار: مسابقه چطور بود؟

قایقران: خیلی سخت بود، اصلا شبیه بازی تو زمین خاکی های خودمان نبود. رقبام خیلی بازی رو جدی گرفته بودند انگار نه انگار المپیک برای نزدیک شدن کشورها و پیام صلح و دوستی می باشد.

خبرنگار: چی شد که به این مقام رسیدین؟

قایقران: راستش این بادی که می وزید خیلی تاثیر داشت اصلا نمی دونم چرا فقط برای من باد می اومد، تا کی باید در میادین ورزشی شاهد باشیم حق ورزشکارای ما خورده بشه. ولی با این وجود من به نظر خودم نتیجه ی خوبی گرفتم. (به خدا این یک جمله رو خودم شنیدم.)

تست: قایقران محترم فوق در صورتی نتیجه ی بدی می گرفت که بین چهار نفر:

الف. پنجم می شد.

ب. ششم می شد.

ج. هفتم می شد.

د. غرق می شد.

خبرنگار: و حرف آخر.

قایقران: من خیلی خوشحالم که بین ورزشکارای های لول یعنی سطح بالا (به خدا خودش گفت) بودم و از اینکه پرچم رو در مراسم افتتاحیه دادند دستم از همینجا از آقای رضازاده و پزشکشون تشکر می کنم و این برام به اندازه ی مدال طلایی که چینی ها از خیابون منیریه بخرن با ارزش تر بود و از طریق برنامه ی شما اعلام می کنم حاضرم تا المپیک 2036 پرچم کشورم رو دستم بگیرم و توجه رسانه ها رو جلب کنم.

خبرنگار: سرکار خانوم! ببخشید شما روز حمل پرچم عینک ته استکانی زده بودید و الان عینک ندارین، علتشو می خواستم بدونم.

قایقران: اون روز قرار بود من یه عصا هم دستم بگیرم که دنیا بفهمه زن ایرانی اگه کور و کچل و لنگ هم باشه باز می تونه پرچم کشورش رو نیگر داره.

آقای قایقران- مقام: پنجم بین شش نفر

خبرنگار: قربان! هیچم شدید. تبریک می گم.

قایقران: من هم این پیروزی رو تبریک می گم به ملت شریف ایران و خونواده ام.

خبرنگار: چی شد که اینجوری شد؟

قایقران: من یک هفته پیش حال تهوع داشتم. (عین همینو گفت) رودخونه شونم یک خورده کج بود.

خبرنگار: چی شد که ناپرهیزی کردین و آخر نشدین؟ شما فکر هموطنانی رو نمی کنین که ناراحتی  قلبی دارن؟

قایقران: تا صد متر پایانی من نفر آخر بودم ولی نفهمیدم چی شد یه دفعه یه نهنگ نفر جلویی منو خورد و اینجوری شد که من این مقامو از دست دادم، ایناها، اینم بقایای نفر ششمه. خیر نبینه.

خبرنگار: حالا الان شما رکوردتو می دونی؟

قایقران: نه. ولی فکر کنم رکورد بازی های المپیک 1936 برلن رو زده باشم.

خبرنگار: نه. متاسفانه ریدی، رکورد داهات تونم نتونستی بزنی.

خانم تیرانداز- مقام: شصتم بین شصت و چهار نفر

خبرنگار: از آنجایی که اولین تیراندازهای دنیا ایرانی بودند ما در خدمت افتخار تیرکمون کشورمون هستیم. خانوم چی شد که شما به این مقام نائل شدین؟

تیرکمون: راستش من داورو هدف گرفتم ولی متاسفانه ایشون جا خالی داد و تیرم خورد به سیبل. من همینقدر که تیرم وسط راه نیفتاد و رسید به سیبل خدا را شاکرم. اگر کمی شانس می آوردم و همه ی تیرهام می خورد وسط الان قهرمان بودم.

سوال اس ام اسی: به نظر شما آن چهار نفر دیگر چه افرادی بودند؟

الف. اسکول

ب. اون یارو پرنده هه که تو رابین هود می گفت شهر امن و امان است و تیر می زد به آسمون.

ج. دالتون ها

د. داروغه ی ناتینگهام

قهرمان بوکس- حذف شده ی شل و پل

خبرنگار: آقا شما می تونین صحبت کنین؟

بوکسور: بله. خدا را شاکرم که زنده از زیر دست حریفم اومدم بیرون و این پیروزی رو تقدیم می کنم به همشهری هام چون تو فرودگاه همه می گفتن زنده برنمی گردی.

خبرنگار: چی شد که چهار امتیاز کسب کردی؟

بوکسور: ببینید، بوکس ورزش سنگینیه، حریفم بعد از نیم ساعت بازوهاش درد گرفت و بی خیال شد و من تونستم یک هوک راستم رو به هدف بنشونم. و می بینید که فعلا دکترها دستم رو گچ گرفتن تا اعزام شم آلمان و اونجا عملم کنن.

خبرنگار: چطور شد که شما دستکش هاتون رو جا نذاشتین ایران؟

بوکسور: حقیقتش ما از ایران اصلا دستکش نیاوردیم، گفتن برین اونجا چینی اصل بخرین، ما هم دیروز رفتیم از جمعه بازار اینا رو خریدیم هرکاری هم کردیم تو مترو و مینی بوس نشد جا بذاریم هی یه چینی فضول اونها رو بر می داشت می داد دستمون.

خبرنگار: تو المپیک های آینده از این حریفت انتقام می گیری؟

بوکسور: البته. ولی به شرط اینکه من یه میله ی آهنی دستم باشه، دستهای اونو هم قپونی بسته باشن.

قهرمان دوچرخه سواری- مقام: اصلا به خط پایان نرسید.

خبرنگار: قربان! بگید به هموطنان عزیز که چی شد شما جوگیر شدی و حتا آخر هم نشدی؟

رکابزن: با سلام و فرا رسیدن این ایام. ما چرخهای دوچرخه هامون قرار بود از سوییس بیاد که هر کاری کردیم نیومد. این بود که من دوچرخه رو گرفتم کولم و دویدم. وسط راه خسته شدم یه وانت گرفتم و از همه جلو زدم و تا مدال المپیک فاصله ی چندانی نداشتم ولی یارو وانتیه هموطن از آب دراومد منو برد منزلش، هرچی گفتم برادر! منو ببر خط پایان من اومدم برای کشورم افتخار کسب کنم به خرجش نرفت که نرفت. یه چایی داد خوردیم و الان هم که در خدمت شماییم.

خبرنگار: پس اون دو تا هم تیمی هاتون چطوری بدون چرخ تونستن به خط پایان برسن؟

رکابزن: یکی شون که یه قهرمان ماراتن رو استخدام کرد، دوچرخه رو گذاشت رو کول اون و خودش با تاکسی رفت تا خط پایان. اون یکی هم چرخ های یه لودر رو وصل کرد به بدنه ی دوچرخه اش. الان هم شنیدم فقط رباط صلیبی ش پاره شده که قراره پزشک خلیلی عملش کنه.

خبرنگار: شما از اینکه مقامی کسب نکردین ناراحت نیستین؟

رکابزن: نه. ما اینجا نیومدیم برای کسب مقام ما اومدیم تا با کسب تجربه خودمونو برای میادین بزرگتر آماده کنیم!

قهرمان بدمینتون- له شده در بازی نخست

خبرنگار: قربان! اول بفرمایید شما با این هیکل و استیل و قیافه و این وضع بازی که انگار دستتونو گرفتن مستقیم از پارک لاله آوردن پکن چه جوری جواز حضور در المپیک گرفتی؟

بدمینتون باز: مگه فکر کردین جواز المپیک جواز آژانسه که نشه گرفت.

خبرنگار: شما چه مدت در اردو بودین؟

بدمینتون باز: ما نه ماه برای شرکت در مراسم افتتاحیه در اردوی شبانه روزی بودیم.

خبرنگار: تو مراسم خیلی خوب بای بای می کردی، دیگه چه شیرینکاری هایی بلدی؟

بدمینتون باز: صدای هلیکوپتر در میارم.

خبرنگار: یک و یک و یک، دو و دو و دو، مسابقه ی محله.

پایان

پیوند پایدار نوشتن دیدگاه